[MIE-MIS] 1st Mission - Ruby

posted on 29 Jan 2013 17:29 by nextdoor in MIS-MIE directory Fiction, Entertainment, Diary


 

.
.
 
 
 
                โลก
มีทั้งแผ่นเปลือกตัวเอง
และ  จิ๊กซอว์
 
แผ่นจิ๊กซอว์ล่องหน
                มากจำนวน
                บิดเบี้ยว
                ต่อกันไม่ติด          
บางครั้ง
                 ก็จำเป็น ...ต้องมี  
...คน...
คนช่วยขยับจิ๊กซอว์เหล่านั้น
                ให้เข้าทาง
                คงที่
 
จิ๊กซอว์ เหล่านั้น หากถูก
                ทำให้ลงล็อค
                หากมัน    ลงล็อค
 
จักมีเหตุการณ์เกิดขึ้นตามมา
                ...ดั่ง Butterfly Effect
ไม่ว่าเรื่องจะ 
                ร้าย หรือ 
                ดี
 
...มันก็แค่สนุก  ที่ได้ขยับจิ๊กซอว์เท่านั้นเอง...
                โมนาลิซ่า
                อิสตรีของโลก
                แย้มรอยยิ้ม
 
 
 
 
 
 
 
                ฉันถูกส่งมาประจำที่ HQ
เริ่มแรก
ฉันก็มีความรู้สึกแน่นอยู่ในอก  ...ใช่ว่าจะเป็นเรื่องแปลก
ย้ายสถานที่แฝงตัวทีไร ฉันเป็นแบบนี้เรื่อย
                หวั่นกลัว
                ระคน  ตื่นเต้น
                คุกคาม
                ระคน ท้าทาย
สนุก
ความสนุกมีมากที่สุด
 
เหมือนสัตว์แปลกถิ่นที่ย้ายถิ่นฐาน
ผิดที่
ผิดกลิ่น
                ลูกแกะที่ย้ายฝูง
                ลูกแกะ...?
 
รูบี้ยิ้มให้กับความคิดนั้น
                หล่อนหาใช่ลูกแกะ
                ลูกแกะ  ช่างน่ารัก
                ลูกแกะมีดีที่ความน่ารัก แต่หล่อนก็รู้ดีเกินกว่าจะเปรียบตัวเองด้วยคำหวานหูเบาสมอง
ความคิดนี้เรียกรอยยิ้ม
 
หล่อนพบหน้าอเจนท์ชารล์ส์และไมล์สแล้ว 
                [หัวหน้า]
                [หัวหน้า] ของหล่อนที่นี่ 
 
อเจนท์ฟิลิป หัวหน้าสายงานของหล่อน ...ในทางกลับกัน
                หล่อนยังไม่เคยได้พบหน้าตรงๆเลยสักครั้ง
แต่หล่อนก็รู้ว่าเขามองหล่อนอยู่จากในเงามืด
ผ่านกล้องวงจร
กล้องที่เรียงราย  ลอยอยู่
                มากมาย  
                รอบมุม
 
เขาและ Q ทำให้หล่อนนึกถึงพวกหน่วย Clubs 
                คนเหล่านี้น่ากลัว
 
พวกหลังม่าน
ไร้ใบหน้า ไร้โฉม ไร้ตัวให้ตาม 
                ไร้ร่องรอย
 
 
แต่ทว่า...
 
                หล่อนเห็นคนคุ้นหน้าเดินผ่านทางมา 
                ภารโรงของที่นี่ 
 
เสียงรถเข็นหยุดลง
 
                มันเหมือนเป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง
                อยู่ดีๆมือหล่อนก็อ่อนเปลี้ย
 
แล้วแฟ้มเอกสารที่ถือมาตลอดทาง
                ก็ร่วงกระจาย
                ระเนระนาด
 
ด้วยท่าทีเลิ่กลั่กที่เป็นปกติของหล่อน อเจนท์หลายคนที่เดินผ่านไปมาทอดถอนหายใจ ทำท่าจะเข้ามาช่วย
หากภารโรงคนนั้นก็เร็ว
...เร็วกว่าใครทั้งหมด
 
คนที่เหลือล่าถอยไป
หล่อนยกมือขึ้นถัดหูอย่างดูราวสาวเก้อเขิน
                หากไม่ใช่
เพราะหล่อนจะได้ฟังให้ถนัดต่างหาก
 
 
                คำหลายคำ ถูกแลกเปลี่ยนในเวลาสั้นๆ
 
หล่อนพยักหน้าบางเบา
แล้วเขาก็ลุกไป 
                แฟ้มเอกสารกลับมาอยู่ในสภาพเดิม
 
หล่อนเดินไปแนบนิ้วใต้โต๊ะอเจนท์ที่อยู่หน้าลิฟท์
กดขึ้นไปชั้น 6 
ขาหล่อนเริ่มเดิน ทำราวเด็กหลง ทำท่าทีให้เหมือนเด็กหลงที่สุดเท่าที่จะทำได้
ขาหล่อนพาหล่อนไปที่
                ห้องประชุม 
                ห้องกาแฟ 
แต่หล่อนไม่ได้เข้าไปย่างกรายใกล้ห้อง M แต่อย่างใด
 
                แค่จากมุมห้องกาแฟก็พอจะเห็นความเป็นไปในห้องดังกล่าวแล้ว
 
ด้วยท่าทีเลิ่กลั่กอย่างที่หล่อนเป็นอยู่
                หล่อนค้อมหัวให้กล้องวงจรปิดปะหลกๆ
                พร้อมกอดแฟ้มเอกสารแนบแน่น แว่นทำทีจะร่วงแหล่มิร่วงแหล่
 
แล้วพยายามหาทางลงแบบงงๆ กลับไปส่งเอกสารให้ถูกห้อง
 
                ....เมื่อเข้าลิฟท์
                หล่อนเอาปิดปากราวเด็กน้อยที่กำลังทำท่าจะร้องไห้
หากแท้จริง
เพื่อซ่อนรอยยิ้ม
 
 
                ให้พวกเขาได้รู้
                ว่าไม่ได้มีแต่พวกเขา
ที่สามารถเล่นอุปกรณ์ แต่เพียงฝ่ายเดียว
 
                กล้องตัวจิ๋ว  เครื่องดักฟัง
                ของหล่อนจะปะปนอยู่ท่ามกลางกล้องของที่นี่
 
และ โอ ที่รัก...
ไม่จำเป็นต้องห่วงใยกัน
                มันไม่มีรอยนิ้วมือ
 
                ยิ้มของหล่อนพร่างพรายขณะที่หล่อนเอาแฟ้มขึ้นมาบังหน้า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
กลับมาที่อพาร์ตเม้นต์ของหล่อน 
                เป็นเวลาค่ำย่างดึก
 
มันเป็นคือวันจันทร์ที่ 28 
28 มกรา 
 
                เป็นเวลาที่หล่อนออกมาจากห้องน้ำ 
มือเช็ดผมและ ตัวนุ่งผ้าขนหนู
 

ที่เสียงกัมปนาทดังขึ้น
 
 
                หล่อนรีบรุดออกไปชะโงกหน้ามองระเบียง
                ควันไฟโพยพุ่งขึ้นท้องฟ้ายามค่ำ 
เสียงหวอรถตำรวจดังกระฉ่อนเมือง
กลิ่นดินปืนคละคลุ้งในอากาศ               
 
                พลัน  หล่อนรีบกระชากตัวเองกลับเข้าห้อง
                นิ้วมือคว้ารีโมตทีวี 
แล้วกด
 
                ไม่ว่าช่องใดก็แย่งกันตัดรายการ ถ่ายทอดสดข่าวนี้
                MIE และ ผู้ก่อการร้าย
 
 
เสียงกัปนาทดังขึ้นครั้งเดียว
                แต่ควันโพยพุ่งขึ้นจากหลายทิศหลายทาง
                9 ทิศทาง
 
สิ่งแรกที่เธอทำคือ คว้ามือถือส่วนตัวขึ้นมา
                กดพิมพ์หาเจ้านายของเธอ
                เจ้านายที่แท้จริง
 
เขาไม่ตอบในสิ่งที่เธอไถ่ถามไป
เขาตอบหล่อนเสมอ
                เสมอ
                ในทันที
 
หากรอแล้ว รอเล่า พ้นครึ่งชั่วโมง
หล่อนก็ไม่ได้รับข้อความตอบกลับมา
 
แต่สิ่งนั้นเอง
ที่เป็นเครื่องยืนยัน
                หล่อนรู้ในทันที
 
                ....ว่าบทโหมโรงได้เริ่มขึ้นแล้ว
 
 

 
 
 
 
ไพ่
ไพ่ของมิสเตอร์เจ
                หล่อนอยากจะขอเบิกเก็บไปเข้าตู้สะสมของหล่อนเหลือเกิน
                แต่ในเมื่อมันเป็นของกลาง
หล่อนก็ทำใจ
 
 
 
 
หล่อนมาทำงานในวันต่อแบบใจเย็น
                หากแกล้งทำท่าลุกลี้ลุกลน
                และเสียใจนับคณากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
 
แต่ครั้นเมื่อ อเจนท์สักฝ่ายมอบหน้าที่ให้หล่อนไปดูแลประชาชน และหน่วยแพทย์
                หล่อนก็แกล้งทำงานพลาด
                ทั้งล้ม ทั้งร้อง
ล้มทำยาปฏิชีวนะราคาแพงหล่นแตกกระจาย
ทำเอกสารติดต่อหล่นหาย
                ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
 
                จนคำสั่งที่ถูกให้มาคือ 
                ให้หล่อนกลับไปประสานงานเช่นเดิม
 
ดี
เพราะหล่อนทนอยู่กับคนป่วยผู้โอดครวญได้ไม่ได้นานนัก งานดูแลคนนั้นช่างน่าเบื่อ
                และงานภาคสนาม นั้นมีข้อมูลน้อยเหลือเกิน
                น้อยจนหล่อนเก็บไม่ถูก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ล่วงมาจนถึงวันนี้ 
                ด้วยความบังเอิญ
                หล่อนได้ไปเห็นเอกสารนัดพบของเจ้าหน้าที่ระดับสูงเข้า
 
ปกติการทำงานของที่นี่ไม่หละหลวมขนาดให้พนักงานหน้าใหม่อย่างหล่อนเห็นของพวกนี้หรอก
                โดยเฉพาะนี่ที่เป็นเอกสารส่งตรงถึงห้องเอ็ม
                เอกสารลับฉุกเฉิน
 
แต่มันก็คือดวงโดยแท้จริง
ที่หล่อนไปพบเข้า
หล่อนฉีกยิ้ม
                เก็บเอกสารเข้าซองจดหมายดังเดิม ในรูปแบบเดิม
 
 
พวกตำรวจ
จะนัดประชุมกับ MIE 
                ที่โรงแรมชื่อดังในเขตชุมชน
 
                ...เป็นเขตที่ห่างไกลจากจุดระเบิดพอสมควร...
 
แน่นอนอยู่แล้วว่าเรื่องนี้ตำรวจต้องยื่นมือเข้ามายุ่ง
ข่าวออกซะครึกโครมขนาดนั้น ถึงมีหน่วยงานความมั่นคงระดับสหประชาชาติเข้ามา
                หล่อนก็ไม่แปลกใจ
                ไม่สักนิด
 
แต่ทำไมถึงได้เลือกสถานที่ที่เป็นเขตท่องเที่ยวในการนัดพบ อันนี้
                หล่อนไม่ทราบโดยแท้จริง
 
และไม่จำเป็นต้องรู้ด้วย
หน้าที่ของหล่อน
 
                มีเพียง...
 
มือรูบี้แหวกกระเป๋าเครื่องสำอาง เพื่อควานหา
                อ๊ะ...เจอแล้ว
 
อุปกรณ์สอดแนมของหล่อน
                ฉันขอล่วงหน้าไปติดไว้ในหอประชุมนะคะ อเจนท์ทั้งหลาย
 
                หล่อนจูบเครื่องดักฟัง
                ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาพิมพ์ข้อความ
 
บอกข้อมูลสถานที่ส่งไปทาง HQ ของหล่อน
 
 
 
 
 
หากจิ๊กซอว์ไม่ได้ถูกขยับแค่นั้น
                มันยังคงขยับต่อไปอีก
                ไม่รู้จบ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
นอกอาคารโรงแรมหอประชุม  แถวหัวมุมตึก
                ร้านกาแฟ
                ในที่ที่หล่อนหลบซ่อน
และแอบฟังการประชุมที่จัดขึ้นอยู่ที่ชั้นสอง
 
                หล่อนแทบจะกรีดร้องอย่างเจ็บปวด
 
เมื่อเครื่องดักฟังของหล่อน
                ส่งเสียงทะลุขีดการทำงานของมันมาให้
                เป็นเสียงแหลมปรี๊ด
 
 
พร้อมๆกับเสียงกัปนาทที่ที่ดังถล่มทลายนอกร้านที่หล่อนนั่งอยู่
                ชั้นบนสุดของโรงแรม
                แหลกเละไม่มีชิ้นดี
 
ด้วยเพลิงควัน และ แก๊ซโซลีน 
 
 
 
 
                ซ่า....ซ่า....
 
นั่นคือสิ่งที่เครื่องดักฟังบอกหล่อน
                รูบี้ลากตัวเองอย่างหงุดหงิดออกไปยืนมองโรงแรม ณ หัวมุมตึก
                หล่อนกระชากเครื่องดักฟัง
                ที่ใส่ไว้ในหู
 
ออกมาบดขยี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(อ่านบทต่อได้จาก...... MIS สักท่าน)
 
*โค้งลา*
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

#รูบี้แม่ง ขอมอบแทคถาวรให้

อ่านแล้วมันรูบี้มากอะน้องหญิง

เห็นตัวตนชัดขึ้นเยอะเลยว่าภารกิจของรูบี้คืออะไร

แสบมากนะตัวแค่นี้ อย่ารังแกฟิลมากนะ เดี๋ยวเอ็มไม่มีเบ๊

ปล.กลับมาทำงานหรือยัง จะทำยังไงกับซองขาวบนโต๊ะดี

#8 By Jan (103.7.57.18|171.7.33.234) on 2013-02-04 02:20

เอิ๊ววววว รูบี๊!!! จังหวะดีอีกแล้วอะนุกิ ตรงขยี้เครื่องดักฟังนีี่แบบ...

/ชอบอะ...

#7 By อีฟ on 2013-02-03 12:09

ชอบตอนนี้อ่ะ มันเท่มากกกกกกก
คาแรคเตอร์ชัดขึ้นกว่าตอนก่อนหน้านี้ ฉันชอบรูบี้ เพราะรูบี้จัดว่าเป็นสาวร้ายจริงๆ
จริงๆตอนนี้ภาษาไม่สละสลวยเท่าไหร่ แต่มันเท่นะ มันมีจุดฟินของในแต่ละจังหวะ เหมือนตอนที่รูบี้กระชากเครื่องดักฟัง
ขนาดไม่ค่อยคุยกันเท่าไหร่ แต่เธอเขียนไรอันตอนที่อยู่ MIE ได้ใช่แล้วล่ะ
เวลาเจอกันจะแบบนี้เลย

#6 By jackywinter on 2013-02-02 20:43

มาตรวจงานแล้วนะครับ รูบี้ผู้น่ารัก
ขอโทษที่ไม่ได้ตอบรับคุณคราวนั้น... แต่มันก็สนุกดีไม่ใช่หรือครับ หึ
#S

#5 By MISantagonist on 2013-02-02 20:07

รูบี้น่ารักไปล้าววววววว 
มันเกิดไรขึ้นวะตุอยากรู้เรื่องมากโฮววว
//จำต้องลางาน

#4 By Digitkame on 2013-02-02 16:03

ชอบรูบี้ในโหมดนี้มากพอ ๆ กับที่ร่าเริง ๆ
ซึ่งก็เป็นรูบี้ทั้งคู่
จังหวะอย่างข้างบนอ่านแล้วเป็นสไตล์เจ้าเนยจริงๆ 
ระเบิดผีมือใครกัน หืม

#3 By [MIS]Mia/ [BT]lili on 2013-02-02 12:37

อ่านเพลินนน
รูบี้น่ารักกก เป็นสายลับที่น่ารักที่ซู้ดดดเลยค่ะ
จาก แฝด 555

#2 By [: j.i.n.x :] on 2013-02-02 01:15

รูบี้วววววววววววววววววววววววว์
#เหลือไปเห็นแท็ก #ตุฮา orz
โอเค กลับมาเข้าเรื่อง รูบี้....โคตรจะรูบี้....จริงๆนะ ฮ่่าๆๆๆๆ ยิ่งเขียนเป็นฟิคออกมา ยิ่งเห็นโฉมหน้าเธอชัดเจนมากเลย

#1 By มาโช on 2013-02-02 00:32

Recommend