[MIE fiction] 4. ของจริงฮ่าๆ

posted on 08 Jan 2013 17:23 by nextdoor in FanFiction directory Fiction, Entertainment, Diary
 
 
 
              มือคู่บาง
              ไล้เรือนแขนที่ฟกช้ำ

ต่ำลง 
ต่ำลง

เรื่อยไปจนถึง
ใบหน้าที่เลือดอาบปากอาบจมูกของเควนติน
              ประคองมันขึ้นมาด้วยข้างเดียว
              อย่างอ่อนโยน
 
              " โธ่ หมดกันเลย ใบหน้าหล่อๆ"
              ส่งเสียงเสียดาย
              แล้วเธอปล่อยมือเสียเฉยๆ
 
ก่อนจะเลิกคิ้วน้อยๆเมื่อเห็นชายบนเตียงพึมพำอะไรบางอย่าง
หล่อนก้มลงไป 
" คุณว่าอะไรนะคะ"
 
 
              เควนตินพ่นออกมาอย่างยากลำบากแต่เขาก็ทำได้
              เขาแค่น
              ...ไป ตาย ซะ...
 
หล่อนเพียงหัวเราะชอบใจ
" ฉันอุตส่าห์บอกให้หนุ่มๆ เบามือแล้วนะ" 
 
 
              สายตาเควนตินเหลือบสายตาไปมองแม่สาวน้อยที่เพิ่งอุตริออกมาจากห้องน้ำได้ หล่อนอยู่ในชุดสีแดงยั่วยวน ไม่เหลือคราบสาวติ๋มคนเดิมที่เขาเคยจิกหัวรังแกแม้แต่น้อย เขาสงสัยจริงๆว่า มนุษย์เราเปลี่ยนกันได้หน้ามือเป็นหลังมือง่ายขนาดนี้ทุกคนเลยหรือเปล่า
 
              " ทำไมคะเควนติน ไม่ชอบชุดฉันเหรอ ?"
              ไม่พูดเปล่า รูบี้หมุนตัว
หล่อนสวย
อันที่จริงแล้ว หล่อนสวยมาก
              นั่นเป็นหนึ่งในเหตุผลในการเรียกเธอว่าอัปลักษณ์สนุกปากนัก
              เธอเป็นเพื่อนร่วมงานสาวไม่กี่คนที่เขาไม่ได้แอ้ม
จะว่าเจ็บใจก็ไม่ใช่
เขาเรียกมันว่า
ท้าทาย
 
              หากก็ไม่คิดว่าตัวเองจะได้มาเห็นด้านนี้ของหล่อน
              ด้านนี้
              ...เนื้อแท้...
 
 
              น้ำหนักบนเตียงเพิ่มขึ้น หล่อนเขยิบขึ้นมานั่งอิงแขนเขาที่ปวดไปหมด ราวแกล้งกัน เจ้าตัวทิ้งน้ำหนักราวกับรู้ว่ามันจะเรียกเสียงกัดฟันกรอดจากปากเขาได้ เขาถลึงตาตอบก่อนจะหัวเราะในลำคอเยาะหล่อนบางเบา
              หล่อนประหลาดใจย่นหน้า

              " มีอะไรน่าขำหรือคะ ?"
              เขาหัวเราะหึๆ แล้วบุ้ยหน้าไปทางนาฬิกาบนฝาผนังห้อง
มันบอกเวลา
เที่ยงคืน ยี่สิบห้า
 
              " เธอคิดว่าอเจนท์โจนส์จะไม่ติดต่อกลับไปที่ศูนย์เหรอ ถ้าฉันไม่ไปปรากฏตัว"
              " ...แล้ว ?"
              " นี่เธอแกล้งโง่หรือไงเนี่ย พวกเขาก็ต้องส่งคนออกตามฉันน่ะสิ!"
 
เขากำลังจะเปิดปากหัวเราะเสียงดังก่อนจะต้องเปลี่ยนเป็นเสียงร้องแบบเจ็บปวดแทน
เมื่อหล่อนเสียเองที่เป็นฝ่ายหัวเราะ แล้วทิ้งตัวโยนไปมาบนลำแขนที่ถูกมัดขึงของเขา
              หล่อนหัวเราะโยก
              จนไหล่เขาเกือบหลุดจากสะบัก
 
มือเล็กๆป้ายน้ำตาที่เล็ดแล้วกุมท้องเพื่อให้หยุดหัวเราะ
              ...อะไรน่าขำนัก...
 
              " ขอโทษนะคะเควนติน ไม่มีใครมาหรอก"
              หล่อนเอามือปิดปากกลั้นเสียงขำ
 
              " ฉันแอบเปลี่ยนแปลงกำหนดการบนคอมคุณ..."
ม่านตาเขาขยายกว้าง
" ....อเจนท์โจนส์เครื่องลงพรุ่งนี้เช้า 6 โมงค่ะ"
 
              " นัง งู พิษ..! นังคนทรยศ ! นังโรคจิต ! แก.. แก..!"
 
หล่อนเดินวนรอบเตียงก่อนจะหยุดแล้วเท้าสะเอวมองเขาแบบนางแบบถ่ายนิตยสาร
 
              " ไม่เคยมีใครเรียกฉันว่าโรคจิตแล้วมีชีวิตรอดไปได้หรอกนะคะ"
              รูบี้ยกมือขึ้นชี้ปลายคางตัวเอง
              ทำท่านึกแบบน่ารัก

 
              " แต่เอาความจริงนะ... คุณน่าจะรู้ว่าคุณไม่มีโอกาสรอดชีวิตตั้งแต่แรกแล้วล่ะค่ะ"

เควนตินพยายามกลืนน้ำลายเพื่อล้างลำคาที่แห้งผาก
หากเขากลับได้แต่
              รสขม
              รสที่ขมปร่า

...ของเลือด และ น้ำลาย

 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตีห้า สิบห้า
 
 
              " หลังจากนี้อีกหลายชั่วโมง ฉันจะให้หนุ่มๆของฉันจัดการหิ้วร่างไร้วิญญาณของคุณขึ้นไปที่ดาดฟ้า แล้วจะโยนคุณลงมาหน้าตึกตอนแปดโมง น่าจะพอดีกับเวลาที่โจนส์นัดคุณไว้ที่นี่นะคะ อ้อ ไม่สิ....นัดกับฉัน คุณน่ะไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยนี่นา ฉันนี่แย่จัง"
 
              อยากอาเจียน
ยิ่งฟังหล่อนพูด
เขาก็ยิ่งสะอิดสะเอียน 
 
              " หลังจากนั้นฉันจะก็ส่งมอบแฟ้มภารกิจของคุณกับโจนส์ให้พวกมาเฟียตุรกีแลกกับเงินสดสามแสนยูโร แล้วพอข้อมูลรั่วไหลออกไป ก็จะกลายเป็นว่า คุณทำงานพลาดทำให้พวกตุรกีที่องค์กรมอบหมายให้คุณจัดการหันกลับมาแว้งกัดคุณได้ และคุณได้ตายในหน้าที่อย่างสมเกียรติแม้จะทำให้ทุกอย่างพังพินาศก็ตาม ทุกคนจะจัดการศพให้คุณอย่างยิ่งใหญ่แม้ว่าศพคุณจะเละเป็นโจ๊กแค่ไหนก็เถอะ...! "
 
              หล่อนเล่าด้วยเสียงโอเปร่าราวแม่ที่เล่านิทานให้ลูกฟัง
              " เป็นไงคะ ? ชอบพล็อตนี้ไหม ?"
              " อุบาทว์..."
              " อะไรนะคะ ?"  หล่อนเงี่ยหูฟัง
              " ฉันบอกว่ามันเป็นแผนที่อุบาทว์จัญไรสิ้นดี..."
 
หล่อนยิ้มไม่ถือสา
" ทำไมล่ะคะ ฉันว่าเรื่องก็สนุกดีออก โดยเฉพาะตอนจบที่คุณตายในหน้าที่เนี่ย ฉันฟังแล้วสงสารจับใจเลย"
" สักวันฉันจะยืนถ่มน้ำลายบนร่างไร้ชีวิตของเธอ"
" โอ้ ! คำขู่ของคนที่คอกำลังห่างจากแท่นกิโยตินแค่ครึ่งมิลนี่น่ากลัวจังเลยนะคะ ฟังแล้วขนลุกซู่เลย"
 
              หน้าเขาแดงด้วยเลือด และความโกรธ
              เควนตินสะบัดหน้าหนียามหล่อนลูบหน้าเขา
              " ไม่เอาน่าคุณเควนติน อย่างน้อยเราก็ได้สนุกกันก่อนคุณจะตายนะ น้อยคนนะที่จะได้สมหวังแบบนี้อย่างคุณ"
 
"...รสนิยมเธอมันป่าเถื่อน"
" ค่ะ ออกมาจากปากผู้ชายที่ข่มขืนฉันอยู่เมื่อกี้แล้วฟังมีน้ำหนักมากเลยล่ะค่ะ"
 
              ลูกน้องบางคนข้างหลังของหล่อนหลุดขำ แต่เขาก็เห็นหล่อนส่งสายตาปรามให้เงียบเสียง
              รู้บี้หันกลับมาให้ความสนใจเขา
สายตาหล่อนอาดูรเขาอย่างแท้จริง

              " คุณเดาถูกเกือบทั้งหมดยกเว้นอย่างนึงนะคะ เควนติน ฉันไม่เคยทรยศ..."
              ผมหล่อนสยายเกือบจะโดนเลือดบนตัวเขา แต่หล่อนก็สะบัดมันไปอีกทาง
 
              ...ฉันไม่เคยเป็นคนขององค์กรนี้ตั้งแต่แรกแล้ว...


              " หลายปีเลยนะที่ฉันแฝงตัว หลายปีเลยที่ฉันต้องสร้างตัวตนใหม่ขึ้นมา ต้องทนให้คนอื่นรุมใช้ ให้คุณรังแก...โอ้ โดยเฉพาะคุณ ฉันไม่อยากบอกเลยว่าฉันสนุกสนานกับเวลาของเราหลายปีมานี้แค่ไหน ฉันแอบยั่วคุณตั้งหลายครั้งด้วย แต่คุณก็นึกว่าคุณคิดไปเองสินะ ฉันเก่งใช่ไหมล่ะ"
              อย่างน้อยก็ได้รู้
              เควนตินก็ได้รู้  เขาไม่ได้คิดไปเอง
 
 
" โธ่ ที่รัก อย่าทำหน้าตาแบบนั้นสิ ฉันน่ะแอบบูชาความหล่อของคุณจากในเงามืดเลยนะ"
              หล่อนเบ้ปากยื่นๆแล้วประคองหน้าเขาสองมือ
 
 

 
              " จริงๆแล้ว ถ้าเซ็กส์กับคุณถึงใจฉันกว่านี้อีกนิด ...ฉันอาจจะปล่อยคุณไปก็ได้นะ"
              กว่านี้อีกเหรอ? 
              เขาแทบไม่เชื่อหูตัวเอง
 
" ...อยากจะลองอีกรอบไหมล่ะ ?"
หล่อนหยุดใบหน้าตรงระดับสายตาเขา แล้วจูบเขาเบาๆที่จมูก
 
 
              " ฉันไม่ใจอ่อนหรอก แต่คุณก็พยายามได้ดี"
              " กลัวติดใจหรือไง?"
              " สุดๆเลยล่ะ ที่รัก"
 
              หล่อนลุกลงจากเตียงแล้วหันไปใส่ส้นสูงสีเข้มทั้งสองข้าง พลางพยักหน้าให้สัญญาณลูกน้องชาวตุรกี หรือสเปน หรืออะไรก็ช่าง เควนตินไม่สนใจแล้ว... เขาสนแต่ว่าตอนนี้เขากำลังถูกผู้ชายเถื่อนเหล่านี้ยัดเสื้อผ้าและกางเกงกลับคืนสู่ร่างเขาโดยไม่สนว่ามันจะกระแทกหรือทำให้เขาบอบช้ำมากขึ้นเท่าไหร่ 
              เกิดมา
              ก็เพิ่งเคยโดยผู้ชายรุมแต่งตัวให้นี่แหละ
แต่เขารู้ดีว่านั่นไม่ใช่ปัญหา
 
คนเหล่านี้กำลังพาเขาไปที่ไหนสักแห่ง
และถ้าให้เดาให้ถูกต้อง
              อย่างที่รูบี้บอกไว้
              อย่างที่หล่อนสัญญาเอาไว้
 
เขาน่าจะได้โบยบินอย่างนกในค่ำคืนนี้
              โบยบินอย่างอิสระ
              เสรี
 
จากยอดตึก
...สู่พื้นดิน
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เมื่อถึงดาดฟ้า
มันเป็นเวลา 7:40 พอดิบพอดี
 
              " มีอะไรจะสั่งเสียไหมคะ เควนติน?"
              " ไม่..."
เขาดีใจ ที่นั่นทำให้หล่อนประหลาดใจได้ 
 
" คุณไม่มีอะไรอยากขอก่อนตายเลยหรือ? บุหรี่ ?ซิการ์? เหล้าสก็อตแพงๆ? จูบปลอบใจ?...
คุณไม่อยากขออะไรจริงๆหรือ อยากจะให้ฉันพูดสุนทรพจน์
ที่ฉันเตรียมไว้พูดในงานศพคุณไหม เชื่อไม่เชื่อ แต่นี่ฉันกำลังใจอ่อนกับคุณเป็นพิเศษเลยนะเนี่ย"
 
              แล้ว
              รูบี้ก็สั่นสะท้านด้วยความสุข
              เมื่อเควนตินหันหลังกลับมามองหล่อน
ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขบขัน
ปนชิงชัง
 
              ไม่อยากยอมรับ แต่หล่อนก็ถูกใจผู้ชายคนนี้มากกว่าคนก่อนๆของเธอจริงๆ
              เสียงเควนติบแหบบาดหูเธอมาก แต่หากมันก็น่าฟัง

              " ฉันขอให้... เธอลงไป เน่าในนรก... ซะนังบ้า"
              
            
เมื่อหล่อนเห็นเขาเดินไปสู่ปลายยอดตึกด้วยตัวเองโดยไม่ต้องมีลูกน้องของเธอคอยดุน
และเมื่อเห็นเขาก้าวขาปล่อยให้ร่างร่วงไป
              ดัวยความสมัครใจของตัวเอง
              สิ่งที่รูบี้คิดได้ก็มีเพียงสิ่งเดียว
 

                ...อา... หล่อนล่ะชอบผู้ชายคนนี้จนถึงนาทีสุดท้ายจริงๆ...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
              " เป็นเรื่องน่าเศร้า ที่เควนตินมาด่วนจากเราไปก่อนเวลาอันสมควร แต่ผมก็รู้ว่าเขาได้ตายในหน้าที่อย่างภาคภูมิ เขาคงจะต่อสู่จนถึงนาทีสุดท้าย เขา....จะถูกจดจำไว้ในหนึ่งของฮีโร่ของพวกเรา"
 
หัวหน้ากล่าวดี
หัวหน้ากล่าวดีมาก
              แต่อีท่อน 'เขาคงจะต่อสู่จนถึงนาทีสุดท้าย' นั่นน่ะ...
              โอ้ หัวหน้าคะ 
 
              ...คุณเดาไม่ออกเลยแม้แต่น้อย...
รู้บี้พยายามลอบยิ้ม
แต่มันคงจะผิดสังเกตหล่อนเลยแกล้งให้ไหล่สั่น เหมือนว่าเธอกำลังร้องไห้ 
              นั่นเรียกมือปลอบประโลมจากเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆได้
 
 
              หล่อนได้พูดในส่วนของหล่อนไปแล้ว
              และคนพูดคนสุดท้ายก็จบลงที่หัวหน้า
ช่างแต่งศพคนนี้เก่งนะ
หลังจากตกตึกสิบห้าชั้นลงมา
              เธอก็ไม่คิดว่า จะมีใครสามารถเรียกความหล่อคืนมาจากร่างนี้ได้แล้วเสียอีก
 
              หล่อนลอบยิ้มเขาไปใหญ่
 
 
 
จนถึงนาทีสุดท้ายของการหย่อนร่างไร้ลมหายใจของเขาลงใต้ดินอันมืดมิดตลอดกาล
              ทุกคนโยนดอกไม้ลงไปในโรง
 
หากก่อนหล่อนจะโยน
              ริมฝีปากหล่อนก็จูบประทับกลีบดอกกุหลาบสีดำสดโดยไม่ให้ใครเห็น
ถือเป็นจูบสั่งลา
 
 
 
 
 
 
              ...หลังจากนี้ ฉันจะไปจากที่นี่แล้วนะคะ เควนติน...
              ...คอยเฝ้าดูฉันจากนรกดีๆนะ...
 
หล่อนดึงหมวกลงมาปิดใบหน้าและแว่นเพราะรู้ว่าตัวเองทนฝืนไม่ให้ยิ้มไม่ไหวแล้ว
              รอยยิ้มของหล่อนพรั่งพรายภายใต้เงาหมวก
              พรั่งพรายอย่างงดงาม
 
 
              ...คอยดูฉันนะ...
              หล่อนขึ้นรถ พร้อมแนบแฟ้มเอกสารระบุการย้ายศูนย์ของเธอ
              มีพิมพ์คำว่าสเตชั่น ตามด้วยตัวอักษรตัวเดียว
 
อักษรตัวนั้นคือ...
 
              หล่อนมองแล้วหัวเราะคิกคัก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
(จบบทนำ)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไฮย่ะ ไม่มีโทรลแล้ว
เชิญเม้นดีๆบ้างก็ได้นะ //หรี่ตามองทุกคน
 
 
 
 
 
 
 
 
จะแปะรูปรูบี้ให้ดู
รอ ส้าก ครู่
 
 
 
 
 
ขอบคุณ เกตู๊ส หรือ @waenaglariel สำหรับภาพ
ส่วนสีนั่น.........ถ้าไม่สวยยังไง หรือแสงพลาดตรงไหน
อย่าโทษกัน
orz
 
ชุ้นลงเอง......แถมก็ลงแค่นั้นอ่ะ ขี้เกียจลงแล้ว
 
 
จะเปิดวันไหนก็บอกนะ จะได้ไปร่างประวัติ....
แต่ประวัติไม่ต้องแล้วม้าง
 
 
สเตชั่นไหนจะซวยนะคราวนี้ คึคึคึคึคึ //ทำหน้าชั่ว
 
 
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เควนตินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
แงงงง ผมติดใจเควนตินสุดๆเลยครับพี่นุกิ!! แงงงง ชอบมากกกก คาร์แบบนั้นนน
แต่รูบี้ก็ชอบนะ...แบบ เป็นสาวที่เผิดได้ใจจริงๆ/ซับ/ เกือบจะรัชนกแล้ว...อีกนิดดด
รู้ไหม ผมเสียดายที่ไม่ได้ลงสมัครคออมมูเพราะฟิคนี้เลยนะครับ!

#12 By movivin on 2013-01-17 00:14

เสียดายเควนตินว่ะแก T v T ฟหดฟฟหกฟดกฟ
ถึงจะเดาทางคาแรคเตอร์ออกแต่ก็มีจุดที่ทำให้รู้สึกว่าเจ๋งกว่าที่คิดอยู่เยอะนะ
ชอบรูบี้อ่ะ เห็นหน้าก็รู้สึกว่าน่ารักแล้ว พออ่านเนื้อเรื่องแล้วรู้สึกว่าเจ๋งดี

#11 By Wadoiji on 2013-01-17 00:04

สนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ฮืออออ สงสารเควนติน
ชอบคาแรคเตอร์มากๆๆๆเลยค่ะ คือเหมาะสมกันเหลือเกิน
แอบจิ้นต่อเองว่าเควนตินไม่ตาย 55555
ตอนรูบี้จูบกุหลาบแล้วโยนลง พอเงยหน้ามาเจอเควนตินยืนอยู่ไกลๆ 55555

#10 By ☠ Atsuka on 2013-01-16 22:35

ป๊าดดดดด ทำไมฉันมาชอบเควนตินเอาตอนนี้นะ
คือถ้าไม่พูดถึงเรื่องที่แกชอบข่มขืนสาวนะ ฉันชอบแฮะ
มันมีความโมเอ้เล็กๆแฝงในตอนที่รู้บี้เผยตัวอ่ะ ไม่น่าตายเลยน้องเควน
มีหลายครั้งที่ฉันคิดว่าเดี๋ยวชีต้องปล่อยตาเควนล่ะน่า //แต่รู้เยอะปานนี้ยังไงก็ต้งม่องเท่งล่ะนะ
สรุปงานนี้รูบี้ไดกำไรจริงด้วย 5555
แอบอยากรู้ว่าถ้าสาวร้ายสุดขั้วไปเจอกับหนุ่มนิสัยดีแบบซื่อโคตรๆ เธอจะเป็นยังไงจังเลยอ่ะ
ชีดูมีความสุขกับการแกล้งคน แต่ถ้าคนที่แกล้งไม่รู้เรื่องด้วยว่าโดนแกล้ง งานนี้ชีคงจะไม่สนุกแล้ว

#9 By พี่เนยเอง (103.7.57.18|27.55.8.184) on 2013-01-12 23:29

ห้ามมา Station T นะ เดี๋ยวคุณเซอร์กานเจองานหนัก
ฉันว่ารูบี้เรดของเธอร้ายกาจมาก ฉันล่ะกลัวแทนผู้ชายทุกคน (เพราะฉันคิดได้ไงไม่รู้ว่าผู้หญิงจะรอดจากรูบี้ได้)

นอกจากนี้ฉันไม่มีอะไรจะพูดนอกจาก
.................ฉันอิจฉายางลบของเธอ

#8 By akua on 2013-01-09 02:23

โอเค ชุ้นชอบน้องทับทิมมาก มากที่สุด

#7 By Digitkame on 2013-01-09 00:53

กรี๊ดดดดด รูบี้ ฉานเชียร์เธออออออ ฉานเชียร์เธอออออออออออ กรี๊ดดดดดดด ทำลายล้าง MIE เลยยยย //เฮ่ยตัวฉัน...ไม่ใช่ละ
ชอบมากเลยอะนุกิ อีฟช้อบชอบ เป็นคาแรคเตอร์หญิงที่เผ็ดสะใจ อ่านแล้วรักเลยแบบเนี้ย 5555+ สวยเซ็กซี่  เจ้าบทบาทแบบสายลับ ๆ ด้วย  แต่ขอรักแบบอยู่ห่าง ๆ นะ ไปยุ่งด้วยต้องตายแน่เลย
เควนตินก็เป็นคาแรคเตอร์ที่น่าสนใจ  (ความจริงคืออีฟติดใจเขามาก) แต่ก็นั่นแหละ

อ๊ะแล้วก็...อเจนต์ 'โจนส์' กับมาเฟีย 'ตุรกี' นี่มัน...โถ โจนส์น่าสงสาร #เดี๋ยว #นั่นมันตัวประกอบไม่เกี่ยวแระ

#6 By อีฟ on 2013-01-08 22:18

อยู่ไหนก็ท่าจะแซ่บส์ 

#5 By W★G on 2013-01-08 21:29

นังรัชนกกกกกกก
แกรรร

นังโทรลลลลลลลลลลล

#ไม่เกี่ยว

อย่ามาอยู่กะหนึ่งนะ
/สาธุ
/กุเสียดายเควนติน
/แม่งหล่อ

#4 By Kid [Naokun] on 2013-01-08 21:08

แม่งเกือบจะรัชนกแล้วอ่ะ น่าจะทำท่าเสียจิ้นด้วย ถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถถ
ว่าแต่ว่าจะสเตชั่นไหนน่ะ =[]=???

#3 By zeip22 on 2013-01-08 21:07

กุจะเอาเควนติน เควนตินนนน #งอแงงงง
กุไม่ไหวกับคาร์มึงงง อินังรัชนกกกกก ฮืออ แต่แซ่บมาก กุชอบบบบ รอดูว่ายัยแม่มดนี่จะไปอยู่สเตชั่นไหน
แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง//วิ่งไปฟ้องลุดวิก

#2 By TooFar on 2013-01-08 20:38

แล้วชั้นจะคอยดูเธอ รูบี้ tongue
                                004 Station I

#1 By Uchuta on 2013-01-08 20:38

Recommend